Şu'arâ Sûresi

Tâ, Sîn, Mîm.(1)İşte sana gerçeği apaçık gösteren Kitap'ın ayetleri...(2)Onlar iman etmiyorlar diye kendini üzüntüden tüketir gibisin.(3)Eğer istersek gökten üzerlerine bir mucize indiririz de boyunları onun önünde perişanlıkla eğilip kalır.(4)O Rahman'dan kendilerine söze bürünmüş yeni bir hatırlatma gelmeye dursun, ondan mutlaka yüz çevirirler.(5)Yemin olsun, yalanladılar ama yakında gelecektir onlara alaya alıp durdukları şeyin haberleri.(6)Bakmadılar mı yere, neler fışkırtmışız onda cömert ve bereketli her çiftten.(7)Bunda elbette bir mucize var, fakat onların çoğu mümin değiller.(8)Ve hiç kuşku yok, senin Rabbin gerçekten mutlak Azîz, mutlak Rahîm'dir.(9)Rabbinin Mûsa'ya, "Zulüm sergileyenler topluluğuna git" diye seslenişini hatırla.(10)"Firavun'un toplumuna git! Hâlâ sakınmayacaklar mı?"(11)Demişti ki Mûsa: "Rabbim, doğrusu ben, beni yalanlamalarından korkuyorum."(12)"Göğsüm daralıyor, dilim açılmıyor. Görev emrini Hârun'a gönder."(13)"Hem, benim üzerimde onlar aleyhine işlenmiş bir suç var; bu yüzden beni öldürmelerinden korkuyorum."(14)"Hayır, olmaz!" dediler. "Ayetlerimizi götürün. Biz sizinleyiz, herşeyi dinlemekteyiz."(15)"Hemen Firavun'a gidin, şöyle deyin: 'Âlemlerin Rabbi'nin resulleriyiz biz."(16)"İsrailoğullarını bizimle birlikte gönder."(17)Firavun dedi: "Biz seni aramızda, bir çocuk olarak koruyup beslemedik mi? Ömrünün nice yıllarını aramızda geçirdin."(18)"Ve sonunda o yaptığını da yaptın. Nankörlerden birisin sen."(19)