Sâffât Sûresi

Sıra Sıra duran ve önlerindekini sürdükçe süren ve Allah'ı andıkça anan meleklere and olsun ki, sizin Tanrınız birdir; göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunanların -doğuların da- Rabbidir.(1, 2, 3, 4, 5)Şüphesiz Biz, yakın göğü bir süsle, yıldızlarla süsledik.(6)Onu, inatçı her türlü şeytandan koruduk.(7)Onlar yüce alemi asla dinleyemezler. Her yönden kovularak atılırlar. Onlara sürekli bir azap vardır.(8, 9)Hele bir tek söz kapan olsun; delici bir alev onun peşine düşüverir.(10)Allah'a eş koşanlara sor: Kendilerini yaratmak mı daha zordur, yoksa Bizim yarattığımız gökleri yaratmak mı? Aslında Biz kendilerini özlü ve yapışkan çamurdan yaratmışızdır.(11)Evet; sen onlara şaşıyorsun, onlar da seni alaya alıyorlar.(12)Onlara öğüt verildiğinde öğüt dinlemezler.(13)Bir mucize gördüklerinde onu eğlenceye alırlar.(14)"Bu apaçık bir sihirdir; öldüğümüz, toprak ve kemik olduğumuz zaman, önceki babalarımız yahut biz mi dirileceğiz?" derler.(15, 16, 17)De ki: "Evet hem de zelil ve hakir olarak."(18)Tek bir çığlık. Hemen bakıp kalırlar.(19)Şöyle derler: "Vay bize! İşte bu ceza günüdür."(20)Onlara: "İşte bu, yalanladığınız hüküm günüdür" denir.(21)İlgililere şöyle emredilir: "Zulmedenleri, onlarla işbirliği edenleri ve Allah'ı bırakıp da taptıklarını derleyin. Onları cehennem yoluna koyun."(22, 23)"Onları durdurun; çünkü kendilerinden daha da sorulacaktır."(24)